وَ اذْكُرْ و ياد كن براى امت خود إِسْماعِيلَ اسمعيل ذبيح را وَ الْيَسَعَ و اليسع بن اخطوب را كه خليفهء الياس بود چنان كه گذشت و در آخر خلعت نبوت يافت وَ ذَا الْكِفْلِ و ذا الكفل كه ابن عم اليسع بود و صد پيغمبر را كه از قتل گريخته بودند كافل شده بود و گويند كه او كافل مردى صالح شده بود كه هر روز صد ركعت نماز ميگذارد و در نبوت او اختلافست و در تبيان آورده كه او پسر ايوب پيغمبر است و نام او بشر است و بعد از پدر مبعوث شد باهل شام وَ كُلٌّ و همهء ايشان مِنَ الْأَخْيارِ از جملهء برگزيدگان و نيكو كارانند . هذا اينكه گذشت از ذكر پيغمبران و صفات ايشان ذِكْرٌ شرفى بزرگست مر ايشانرا و ذكرى جميل و ثنائى نيكو كه هميشه بندگان ذكر ايشان مىكنند و ايشانرا مىستايند وَ إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ و بدرستى كه مر پرهيزكاران راست لَحُسْنَ مَآبٍ نيكوئى بازگشتن كه آن . جَنَّاتِ عَدْنٍ بوستانهاى با اقامتست مُفَتَّحَةً در حالتى كه گشاده است لَهُمُ الْأَبْوابُ براى ايشان درهاى آن بوستانها يعنى چون بدرهاى بهشت رسند انتظار گشودن آن نكشند بلكه درها گشاده بينند و بىتاخير در آن درآيند . مُتَّكِئِينَ تكيه زدگان باشند بر تختها فِيها در آن بوستانها هم چنان كه پادشاهان و ساير متنعمان يَدْعُونَ فِيها بِفاكِهَةٍ كَثِيرَةٍ وَ شَرابٍ ميخوانند در آن بوستانها يعنى امر ميكنند خادمان خود را و دور نيست كه امر ايشان به جهت اظهار نفاذ حكم باشد و فرمان روائى و گر نه به مجرد اراده فواكه و شراب نزد ايشان حاضر خواهند بود بىآنكه او را حاضر سازند . وَ عِنْدَهُمْ و نزد ايشان باشد قاصِراتُ الطَّرْفِ زنانى كه كوتاه كنندهء چشمها باشند بر شوهران يعنى بر غير شوهران نگاه نكنند أَتْرابٌ هم سال يكدگر باشند يعنى همه بيك سن باشند و در حسن و مقدار و خوبى نيز مانند هم باشند كه هيچ كدام بر ديگرى فضل نداشته باشند تا طبع شوهران از بعضى متنفر باشد و هنگامى كه در بهشت درآيند و انواع فواكه و اشربه و حور العين و ساير نعمتهاى لذيذه به بينند ملائكه بايشان گويد كه . هذا ما تُوعَدُونَ اين آن چيزيست كه وعده داده ميشديد به آن لِيَوْمِ الْحِسابِ از براى روز حساب يعنى روزى كه جزا داده مىشود هر نفسى موافق آنچه عمل كرده باشد بعد از آن بهشتيان از روى خوشحالى و سرور گويند با يكدگر كه . إِنَّ هذا بدرستى كه اينكه مىبينيم از انواع نعمتها لَرِزْقُنا هر آينه روزى ماست كه حضرت منان بما